• Fullmetal Alchemist: Brotherhood - Simple People





    Serinin çıkardığı 2. OVA "Simple People" aslında Aralık ayında yayınlandı ama neden bilmiyorum yazmayı sürekli erteledim. Şimdi 3. OVA da gösterilmişken her ikisini de aradan çıkartayım istiyorum.

    Simple People serinin yan karakterlerinden ikisine, Winry ile Hawkeye'a odaklanıyor. Bu ikilinin görüşmeleri (ki yanılmıyorsam Ed'i tekrardan geri çağırmak için geliyordu Hawkeye) sırasında iki kadın da birbirlerinden feyz alarak hayatlarında değişikliklere gidiyorlar. Ed ile Al'ın getirdikleri küpeleri takan Winry bize seri boyunca gösterdiği kulağı delikliğin nereden geldiğini açıklarken, Hawkeye ise saçını uzatmak isteyişinin nedenini Winry'nin saçlarına bağlıyor. Bölüm, adı gibi basit insanları anlatmıyor aslında ama insanların basit değişimlerine yükledikleri anlamları derecelendiriyor. Her iki kadının da yaptıkları değişimler telaffuz ettikleri gibi "basit nedenlerden" kaynaklansa da o değişimlere yükledikleri anlamlar "detaylarda gizlidir" sloganına uyuyor. Son jeneriği atınca 10 dakikalık bu OVA son haftalarda hasret kaldığımız Winry'i yeniden anımsatıyor ve seride önemli bir yer kazanan Hawkeye'ın karakter gelişimini de kısaca özetliyor.

    0 Görüş:

    Yorum Gönder

     

    Neden?

    Küçükken gazetelerin verdiği "noktaları birleştir" oyununu çözerdik, hatırlar mısınız? Noktaları birleştirdiğimizde bir hayvanın veya nesnenin şekli ortaya çıkardı. Edebiyatta bu noktalar darmadağındır. Okur bu noktaları istediği gibi birleştirir, yeni şekiller meydana getirip istediğini elde edebilir. Buna "özgür algı" diyorum. Sinemada ise bu noktalar zaten yönetmen tarafından birleştirilip içi de boyanmış bir şekilde önünüze sunulur. Siz perdede bir insan gördüğünüzde bu insanın gerçekten var olduğunu ve oyunculuk yaptığını bilirsiniz. Dolayısıyla beyniniz anlatılan konuyu bu insanın üzerinden yorumlamaya güdülenir ve anlatılanlar hangi türde (korku/fantastik/drama/komedi vb.) olursa olsun sizin aklınız senaryo aşamasında yazılan metni (edebiyat) yönetmenin anlatımında idrak etmeye yönelir. Buna da "tarifeli algı" diyorum.

    Animasyonda ise bu noktalar birleştirilmiş olmalarına rağmen içleri bomboştur. Meydana getirilmiş şeklin neyi sembolize edeceğine karar vermek sizin seçiminizdedir. Bir insanı izlerken onun yaşayan bir varlık, oyunculuk yapan bir aktör olmadığının bilincindesinizdir. Gördüklerinizin hiçbirinin gerçek olmadığını bilir, hepsinin bir çizerin elinden ekrana yansıdığının farkında olarak izlemeye devam edersiniz. Bu anlatım tekniği de anlatılan konuyla yakınlaşmanızı kolaylaştırır. Edebiyat kadar özgür olmasa da izleyiciyi sinemadan çok daha serbest bırakmakta ve hikayeyi ön plana çıkarmayı başarmaktadır. Buna henüz bir isim bulamadım, zaten bu yüzden izliyorum.

    Followers

    Sugoi