• Another - Fragman - Konu


    Another

    Konusu: 26 sene önce, bir ortaokulun 8. sınıf dersliğinde Misaki isminde bir kız vardır. Sınıf arkadaşlarınca sevilen, sporda başarılı, takdirlik bir öğrencidir. Misaki'nin ani ölümünden sonra sınıf arkadaşları mezuniyete kadar sanki Misaki yaşıyormuşçasına hayatlarına devam etmeye karar vermişlerdir. 1998 yılının ilkbaharında Sakakibara Kouichi isimli bir çocuk bu sınıfa katılır ve sınıfın korku veren atmosferi Kouichi'nin şüphelenmesine yol açar. Özellikle de göz bandı takan ve her zaman tek başına resim çizen Mei Misaki adındaki güzel, soğuk kız.

    Yönetmen: Mizushima Tsutomu
    Senarist: Higaki Ryou

    Fragman

    3 Görüş:

    1. Çok konuşulan ve ödüllü bir romandan uyarlama olduğu biliyorum.Oldukça ilgimi çekti üstelik mangasını okuyan insanların okurken nasıl bir hal aldıklarını gördükten sonra sabırsızlanmaya başladım:D Sezonun en iyi serisi gibi

      YanıtlaSil
    2. Benim için sezonun "tek serisi" gibi. Black Rock da 8 bölüm süreceği için izlemeyi düşündüğüm bir tek Daily Lives of High School Boys (3 PV'si de fena değildi) ile Brave 10 var. Harika 2011'den sonra bayağı sağlam bir düşüş yaşattılar.

      YanıtlaSil
    3. Ben izledim çok üzücü bi şey ama yaa hep ölümün uçurumundan dönüyorlar :(

      YanıtlaSil

     

    Neden?

    Küçükken gazetelerin verdiği "noktaları birleştir" oyununu çözerdik, hatırlar mısınız? Noktaları birleştirdiğimizde bir hayvanın veya nesnenin şekli ortaya çıkardı. Edebiyatta bu noktalar darmadağındır. Okur bu noktaları istediği gibi birleştirir, yeni şekiller meydana getirip istediğini elde edebilir. Buna "özgür algı" diyorum. Sinemada ise bu noktalar zaten yönetmen tarafından birleştirilip içi de boyanmış bir şekilde önünüze sunulur. Siz perdede bir insan gördüğünüzde bu insanın gerçekten var olduğunu ve oyunculuk yaptığını bilirsiniz. Dolayısıyla beyniniz anlatılan konuyu bu insanın üzerinden yorumlamaya güdülenir ve anlatılanlar hangi türde (korku/fantastik/drama/komedi vb.) olursa olsun sizin aklınız senaryo aşamasında yazılan metni (edebiyat) yönetmenin anlatımında idrak etmeye yönelir. Buna da "tarifeli algı" diyorum.

    Animasyonda ise bu noktalar birleştirilmiş olmalarına rağmen içleri bomboştur. Meydana getirilmiş şeklin neyi sembolize edeceğine karar vermek sizin seçiminizdedir. Bir insanı izlerken onun yaşayan bir varlık, oyunculuk yapan bir aktör olmadığının bilincindesinizdir. Gördüklerinizin hiçbirinin gerçek olmadığını bilir, hepsinin bir çizerin elinden ekrana yansıdığının farkında olarak izlemeye devam edersiniz. Bu anlatım tekniği de anlatılan konuyla yakınlaşmanızı kolaylaştırır. Edebiyat kadar özgür olmasa da izleyiciyi sinemadan çok daha serbest bırakmakta ve hikayeyi ön plana çıkarmayı başarmaktadır. Buna henüz bir isim bulamadım, zaten bu yüzden izliyorum.

    Followers

    Sugoi