• Angel Beats - 13



    Graduation

    Ne kadar sade ve ne kadar zarif bir final...

    Bütün bölüm 5 karakter arasında geçiyor. Yuri uyanır uyanmaz Otonashi, Kanade, Hinata ve Naoi'yi karşısında görüyor ve gruptaki herkesin çoktan dileklerine ulaştıklarını öğreniyor. Sadece bu beşli arasında geçecek bölüm şirin sahneler ve sürprizi hiç açık etmeyen bir tempoda ilerliyor. Kanade'nin tamamen yok olmadan önce mezuniyet dileği var ve grup da bunu yerine getiriyor. Yine hafif şakalarla geride sadece Otonashi ve Kanade kalana dek herkes tek tek yok oluyor. Asıl bomba da bundan sonra patlatılıyor.

    Şu finali gördükten sonra geride bıraktığımız 12 bölüm içinde gereksizmiş diye yerdiğim bölümlere bile hak verme gereği duyuyorum. Belli ki her şey bu final için usul usul işlenmiş ve nakış gibi işlenmiş. Finali izledikten sonra 1. bölümdeki beklentilerimden çok da uzağa koyamıyorum kendimi. Olgunlaşmamış espri anlayışının konunun önüne geçtiği o bölümlerin bile finalin altını doldurmaya çalıştıklarını şimdi görebiliyorum. Tabii bu demek olmuyor ki Angel Beats! olağanüstü, mükemmel, sezona damga vuracak bir seriydi ama hiç değilse kapanışı ve öncesindeki 4-5 bölümle iyice topladığı grafiğini yansıtabildiğini ve ilk bölümde heyecanlandıran potansiyelini çok da ziyan etmediğini kanıtlayabildi.

    Daha uzun tutulmuş olsaydı, aceleye getirilmemiş ortanca bölümlerine hiç rastlanmamış olsaydı ve TK gibi acayip karakterlerine de yer açabilseydi acaba bu seri nerelere kadar gidebilirdi diye düşünmeden edemiyorum. Kadronun tamamına eşit ağırlık verilseydi yine aynı derecede geniş kadrolu Durarara!!'ya mevcut durumda fark atabilecek bir potansiyele sahip olabilirdi. Benim gözümde yine de yarım adım kadar önde sayılır Angel Beats!. Durarara!!'nın aksine en azından sıkıcı hiçbir bölümünü hatırlamıyorum. Üstelik finale kadar sakladığı sürprizi de basit olmasına rağmen etkili kılmayı başardı. Okurken heyecan veren ama bitirdikten kısa süre sonra aklımızdan çıkan kitaplar gibi bir seri oldu Angel Beats!

    1 Görüş:

    1. not:izlemeyenler okumasın.

      Aslında konusu çok iyi olan bir anime.Ancak aceleye gelmiş de yapımcılar hemen bitirmek istemiş gibi önceki bölümlerde bir anda saçma siyah dumanlar ortaya çıkıyor,herkes de bir an önce yok olmaya karar veriyor.zaten animedyumun da yazdığı gibi SSS grubundaki birçok kişinin de nasıl yok olduğunu ve neden buraya geldiklerini bilmiyoruz.Bir çok izleyici sitelerdeki yorum bölümlerine final bölümünde çok ağladıklarını yazmışlar,evet üzücü bitiyordu ama kanade ile otonashinin hastanedeki kardeşi birbirlerine hiç benzemiyorlar,keşke biraz daha benzer olsalardı da gerçeği öğrendikten sonra ,gerçekten ya benziyorlar,niye aklıma daha önce gelmedi diyebilseydim.2011 eylülünde 2. sezonun çıkacağı söylendi,umarım 2. sezon hızlı bitmez ve reankarnasyondan sonra herkesin ne olduğunu görebiliriz.

      YanıtlaSil

     

    Neden?

    Küçükken gazetelerin verdiği "noktaları birleştir" oyununu çözerdik, hatırlar mısınız? Noktaları birleştirdiğimizde bir hayvanın veya nesnenin şekli ortaya çıkardı. Edebiyatta bu noktalar darmadağındır. Okur bu noktaları istediği gibi birleştirir, yeni şekiller meydana getirip istediğini elde edebilir. Buna "özgür algı" diyorum. Sinemada ise bu noktalar zaten yönetmen tarafından birleştirilip içi de boyanmış bir şekilde önünüze sunulur. Siz perdede bir insan gördüğünüzde bu insanın gerçekten var olduğunu ve oyunculuk yaptığını bilirsiniz. Dolayısıyla beyniniz anlatılan konuyu bu insanın üzerinden yorumlamaya güdülenir ve anlatılanlar hangi türde (korku/fantastik/drama/komedi vb.) olursa olsun sizin aklınız senaryo aşamasında yazılan metni (edebiyat) yönetmenin anlatımında idrak etmeye yönelir. Buna da "tarifeli algı" diyorum.

    Animasyonda ise bu noktalar birleştirilmiş olmalarına rağmen içleri bomboştur. Meydana getirilmiş şeklin neyi sembolize edeceğine karar vermek sizin seçiminizdedir. Bir insanı izlerken onun yaşayan bir varlık, oyunculuk yapan bir aktör olmadığının bilincindesinizdir. Gördüklerinizin hiçbirinin gerçek olmadığını bilir, hepsinin bir çizerin elinden ekrana yansıdığının farkında olarak izlemeye devam edersiniz. Bu anlatım tekniği de anlatılan konuyla yakınlaşmanızı kolaylaştırır. Edebiyat kadar özgür olmasa da izleyiciyi sinemadan çok daha serbest bırakmakta ve hikayeyi ön plana çıkarmayı başarmaktadır. Buna henüz bir isim bulamadım, zaten bu yüzden izliyorum.

    Followers

    Sugoi